W Europie długo nie trafiano na szczątki dinozaurów. Dopiero w roku 1676 w jednej z książek pojawił się rysunek czegoś, co mogło przedstawiać koń końcowy fragment kończyny dinozaura. Nie można tego dziś sprawdzić, ponieważ eksponat ów zaginął. Na początku dziewiętnastego wieku na obszarze Ameryki zaczęto odkrywać dziwne, jakby ptasie trójpalczaste ślady. W rzeczywistości były to ślady postawione przez małe dinozaury. W Wielkiej Brytanii badania nad dinozaurami zaczęto w latach dwudziestych dziewiętnastego stulecia. W 1824 roku pojawiła się nazwa "megalozaur" ("wielka jaszczurka"), nadana przez Deana Bucklanda dinozaurowi, którego szczękę udało mu się zbadać. Zauważył on, że zęby kopalnego gada bardziej przypominają uzębienie krokodyli niż jaszczurek. W tym samym mniej więcej czasie na kopalne zęby natrafiono w Sussex. Mąż znalazczyni, z zawodu lekarz, zorientował się, że choć bardzo duże, są bardzo podobne do współcześnie żyjącej iguany. Obecnie znamy około tysiąca różnych gatunków dinozaurów o co roku znajdujemy szczątki nowych.