Po natrafieniu na kości dinozaurów, pierwszym zadaniem uczonych jest dopilnowanie, by zostały właściwie zebrane. Na tym samym terenie mogą znajdować się też inne szczątki kopalne: liście, owady, muszle zawierające informacje o klimacie i roślinności występującej w świecie dinozaurów. Również skały mogą wiele powiedzieć o ty, jak zwierzęta żyły i w jakim środowisku się znajdowały kości - czy na suchym lądzie, czy na dnie pradawnej rzeki bądź jeziora. Ułożenie kości odnalezionego dinozaura starannie się odwzorowuje, a potem każdą z nich zabezpiecza tkanina nasączoną gipsie. Już w laboratorium odłupuje się ten gipsowy pancerz i każdą kość dokładnie czyści. Jeśli nadal tkwią one w skale, trzeba je uważnie oddzielić za pomocą dłuta i różnego rodzaju precyzyjnych igieł. Jeżeli odnalezione kości nadają się do wyeksponowania w muzeum, łączy się je ze sobą i mocuje na metalowym rusztowaniu. Prawdziwe kości dinozaurów mają zbyt wielką wartość naukową, dlatego większość ekspozycji muzealnych tych gadów to odlewy.